W miarę upływu czasu od piątkowej operacji służb bezpieczeństwa Tuska przed Trybunałem Konstytucyjnym wychodzą na jaw szczegóły dotyczące jednoczesnych rosyjskich działań dywersyjnych w pobliżu polskiej granicy. Jest to szczególnie niepokojące, biorąc pod uwagę, że według doniesień przygotowywana była operacja wymierzona w Trybunał Konstytucyjny „przez wiele tygodni” i że o tym mieli wiedzieć „tylko najważniejsi ludzie w państwie”. Jak się jednak okazuje, wiele wskazuje na to, że nie byli oni jedyni.
Doskonale wiemy, co wydarzyło się w samym centrum wydarzeń: nalot policji na siedzibę Trybunału Konstytucyjnego, umieszczenie uzurpatorów we wnętrzu gmachu, zablokowanie dostępu legalnym organom Trybunału, wreszcie nocne protesty i przybycie Prezydenta Karola Nawrockiego na Aleję Szucha. Po zawróceniu samolotu nad Andaluzją najpierw udał się do Pałacu Prezydenckiego, a następnie w bezprecedensowych okolicznościach przedostał się przez policyjne kordony i wszedł do siedziby Trybunału, całkowicie wywracając do góry nogami skrupulatnie przygotowany plan koalicji 13 grudnia.
Wywiad ostrzega, Tusk atakuje
Zanim artykuł trafił do druku, miało się odbyć posiedzenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego (RBN), któremu przewodniczy Prezydent. We wtorek atmosfera wokół spotkania stała się coraz bardziej napięta. (Artykuł powstał we wtorek; posiedzenie RBN rozpoczęło się po godzinie 15:30)
Był ku temu dobry powód. W miarę upływu czasu dowiadujemy się coraz więcej nie tylko o planowanym zamachu stanu, ale także o udziale w nim najwyższych urzędników kraju. Co więcej, podobno od wielu tygodni trwały przygotowania do ataku na Trybunał Konstytucyjny. Zarówno data – piątek poprzedzający weekend Wszystkich Świętych i zapowiedziana wizyta Prezydenta w odległym Senegalu – jak i format operacji, czyli wkroczenie policji przez teren Kancelarii Premiera, układają się w jeden spójny obraz. Późniejsze wydarzenia były jedynie konsekwencją.
Nie jest tajemnicą, że całą operację koordynowano na szczeblu rządowym, przy udziale Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego Waldemara Żurka, a także Komendanta Głównego Policji Marka Boronia i wyższych funkcjonariuszy warszawskiej policji. Musiał o tym wiedzieć także sam Tusk, który od tygodni zapowiadał podjęcie działań przeciwko Prezesowi Trybunału Konstytucyjnego Bogdanowi Święczkowskiemu.
Wszystko to jest prawdą. Głęboko niepokojące informacje dotyczą jednak dni poprzedzających akcję nocną. W zeszłym tygodniu władze podobno otrzymały informację od Służby Wywiadu Wojskowego i sojuszniczych agencji wywiadowczych wskazującą, że: „wysokie prawdopodobieństwo działań sabotażowych ze strony Rosji”. Informacje dotyczyły Obwodu Kaliningradzkiego. W odpowiedzi podobno rozmieszczono tam wzmocnione jednostki policji z kilku regionów, a także wojsko, Straż Graniczną i służby specjalne.
A teraz, jak podaje portal branżowy Infosecurity24.pl, operacja nadal trwa, m.in „potencjalne zagrożenia, w tym możliwość przekroczenia granicy przez grupy zbrojne”. „Działa tam duża grupa policjantów. W teren przerzucono część sił policyjnych. W akcję zaangażowani są także funkcjonariusze antyterrorystyczni. Współpracujemy z wojskiem, Strażą Graniczną i służbami specjalnymi” – powiedział szef policji, cytując wyżej wymieniony portal. Na miejsce wysłano nawet żołnierzy z wojskowej jednostki specjalnej GROM.
Działo się to równolegle z przygotowaniami do operacji przed Trybunałem Konstytucyjnym. Co istotne, z relacji samych funkcjonariuszy wynika, że przydzieleni do Trybunału nie mieli pojęcia, dokąd zostaną wysłani i jakie otrzymają rozkazy.
Dwie teorie
Te informacje wywiadowcze mogą w pewnym stopniu wyjaśniać genezę ujawnionego po piątkowej operacji przed Trybunałem Konstytucyjnym słynnego dokumentu dotyczącego dostarczania oddziałom policji podczas zamieszek karabinów maszynowych. Być może zamierzeniem tak naprawdę było wzmocnienie jednostek w całym kraju na wypadek ewentualnych operacji rosyjskich.
Jak jednak zrozumieć fakt, że mimo informacji o tego rodzaju zagrożeniu władze zdecydowały się przeprowadzić bezprecedensową operację wymierzoną w podstawy praworządności? Już samo zaplanowanie i przeprowadzenie ataku na Trybunał daje podstawę do stawiania niezwykle poważnych oskarżeń wszystkim, którzy go zainicjowali. Jednakże fakt, że dokonano go pomimo jednoczesnego i realnego zagrożenia zewnętrznego, sprawia, że trudno go określić inaczej niż zamachem na podstawy bezpieczeństwa narodowego.
W tym kontekście wydarzenia piątkowego wieczoru, oprócz próby zamachu stanu, stworzyły idealną okazję do wszelkiego możliwego aktu sabotażu. Wystarczy przypomnieć atmosferę, jaka panowała w chwili przybycia na miejsce Prezydenta Karola Nawrockiego. Mimo to Tusk i jego współpracownicy nie porzucili planu, igrając z ogniem do samego końca, mimo ostrzeżeń SKW, że Polska może stać się celem ataku.
Ale jest coś więcej. Na X pojawiła się analiza dotycząca ostrzeżenia wywiadowczego przekazanego władzom. Dotyczy ona potencjalnych działań dywersyjnych na granicy z Obwodem Kaliningradzkim, w odpowiedzi na które podjęto realne i szeroko zakrojone działania bezpieczeństwa.
Fałszywa flaga i autentyczne obawy
W swojej analizie emerytowany ppłk Maciej Korowaj sugeruje, że operacja Rosjan mogła być niczym innym jak prowokacją mającą na celu pogłębienie kryzysu w Polsce. Korowaj argumentuje, że działania strony rosyjskiej mogły mieć charakter inscenizowany i wskazuje na koncepcję „kontrola refleksyjna” – karmienie przeciwnika (Polska) „określonym obrazem rzeczywistości, tak aby podjął decyzję, która ostatecznie mu szkodzi”. Mogłoby to obejmować postawienie jednostek wojskowych w stan pogotowia, rozmieszczenie sił GROM i ostatecznie wydanie rozkazu uzbrojenia policji w karabiny – środki, które rzeczywiście zostały wprowadzone.
Jednocześnie Korowaj pisze, że „ostrzeżenie (od wywiadu do władz – przyp. red.) nadeszło w tym samym tygodniu, w którym zawieszono Prezesa TK, Prezydent zawrócił samolot i w nocy wszedł do gmachu Trybunału, a opozycja ogłosiła wotum nieufności”.
Problem w tym, że ostrzeżenie pojawiło się przed piątkową operacją, o której rzekomo wiedzieli „tylko najważniejsze osoby w państwie”. Czy to oznacza, że Rosjanie też o tym wiedzieli?
Na tę niepokojącą zbieżność zwrócił uwagę Stanisław Żaryn, ekspert ds. służb specjalnych, były Pełnomocnik Rządu ds. Bezpieczeństwa Przestrzeni Informacyjnej RP.
„Jeżeli sygnały ostrzegawcze polskich służb wywiadowczych dotarły do nich przed atakiem na Trybunał Konstytucyjny, a o planach rządu wiedziała tylko garstka osób, (…) rodzi to poważne pytania o zakres rosyjskiej infiltracji polskiego rządu. Oznaczałoby to, że rosyjskie służby wywiadowcze mają wgląd w działania i rozmowy urzędników państwowych i mogły posiadać dokładne informacje o planowanych scenariuszach” Żaryn napisał na X po przeczytaniu powyższej analizy.
Mówiąc najprościej, oznaczałoby to, że najwyższe władze Polski są infiltrowane przez Rosjan, którzy znają każdy ich ruch, łącznie z planami „ściśle tajne” działalność w Trybunale Konstytucyjnym. Operację, której władze nie zgodziły się odwołać pomimo ostrzeżeń o zagrożeniu.
Rosja już tu jest
Te głęboko niepokojące przesłanki czynią narrację lansowaną przez Tuska i jego współpracowników jeszcze bardziej absurdalną. Po ataku na Trybunał w swojej kampanii propagandowej wykorzystali komentarze rosyjskich propagandystów – w tym byłego prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa i ideologa kremlowskiego Aleksandra Dugina – przedstawiając ich jako „sojusznicy Prawa i Sprawiedliwości (PiS) i Nawrockiego”. Media bliskie władzom, w tym likwidowana TVP Info, również podchwyciły tę narrację, doskonale wpisując się w kolejny kremlowski scenariusz dezinformacji.
Nie jest tajemnicą, że jeśli jest coś, czego Rosjanie szczególnie chcą „na polskim froncie”, to jest to jak najwięcej chaosu i destabilizacji w naszym kraju. Co gorsza, tego – jak się wydaje – pragnie także sam rząd z Tuskiem na czele. Co gorsza, co jeśli Rosjanie rzeczywiście mają oczy i uszy tam, gdzie absolutnie nie powinni – w samym sercu obozu rządzącego?
