Kolejna prośba o pośmiertne nadanie Orderu Orła Białego ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego został złożony w Kancelarii Prezydenta RP Karola Nawrockiego. List został przesłany z inicjatywy Stowarzyszenia „Wspólnota i Pamięć”.
Prośba o uhonorowanie ks. Isakowicz-Zaleski
Wniosek poparli przedstawiciele ponad 80 organizacji. Sygnatariuszami są przyjaciele i współpracownicy ks. Isakowicz-Zaleski, działacze związani z Kresami Wschodnimi, środowiskami patriotycznymi i kombatanckimi, a także grupa parlamentarzystów, dziennikarzy, historyków i artystów.
List został przekazany do Kancelarii Prezydenta RP w związku z przypadającą 7 września 70. rocznicą urodzin duchownego. Zmarł on ponad dwa i pół roku temu.
Wśród sygnatariuszy jest Małgorzata Urbanik, która zastąpiła ks. Isakowicza-Zaleskiego na prezesa Fundacji Brata Alberta. Apel poparli także weterani Powstania Warszawskiego oraz świadkowie ludobójstwa na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej: płk dr inż. Leonard Kapiszewski, Stanisław Srokowski, Edward Bień i Zdzisław Żurowski. Na liście zwolenników znajdują się także rodziny ofiar ludobójstwa oraz działacze z Kresów Wschodnich. Sygnatariuszami są także posłowie Sejmu RP zasiadający w Zespole Parlamentarnym ds. Kresów Wschodnich RP: prof. Andrzej Zapałowski, Dariusz Matecki i dr Tadeusz Samborski. Apel poparli także naukowcy, w tym historycy badający ludobójstwo na Ukrainie. Są wśród nich prof. Jan Żaryn, prof. Stanisław Żerko, dr Lucyna Kulińska, Leszek Żebrowski i dr Leszek Pietrzak.
W uzasadnieniu podkreślono, że dzieło jego życia jest godne naśladowania.
„Po 1989 r. konsekwentnie sprzeciwiał się fałszowaniu historii i domagał się wyjawienia prawdy o powiązaniach z komunistycznymi służbami bezpieczeństwa, zarówno świeckich, jak i duchownych. Publicznie wypowiadał się na temat nadużyć w Kościele i mechanizmów stosowanych do ich tuszowania. Ponosił za to osobiste konsekwencje, spotykając się z niesłusznymi i często absurdalnymi oskarżeniami, nigdy jednak nie porzucił swojego zaangażowania w podążanie drogą prawdy.”
„Zaangażowanie księdza Tadeusza w walkę o poszanowanie godności ludzkiej znalazło odzwierciedlenie w jego bezinteresownej pracy na rzecz osób niepełnosprawnych i wykluczonych społecznie, którym poświęcił większość swojego życia. Jako współzałożyciel i wieloletni prezes Fundacji Brata Alberta stworzył w Polsce sieć ponad trzydziestu ośrodków wsparcia i opieki dla najbardziej potrzebujących. W ten sposób połączył troskę o pamięć narodową z autentycznym chrześcijańskim zaangażowaniem w miłość bliźniego. Po jego śmierci Fundacja Brata Alberta kontynuowała swoje dzieło, zachowanie wyjątkowego dziedzictwa ks. Tadeusza” – stwierdza żądanie.
