Piotr Wierzbicki, pierwszy redaktor naczelny Gazeta Polskazmarł wybitny pisarz i publicysta, krytyk muzyczny, działacz opozycji w PRL, kawaler Orderu Odrodzenia Polski. Miał 90 lat.
Piotr Wierzbicki – Biografia
Piotr Wierzbicki urodził się 5 listopada 1935 roku w Warszawie. W 1953 ukończył Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie, następnie studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Początkowo pracował jako nauczyciel, zanim całkowicie poświęcił się pisaniu i dziennikarstwu.
W 1957 związał się z prasą literacką, publikując m.in Współczesnośća później współtworzenie zespołów redakcyjnych tygodników itd I Literatura. Za sprzeciwianie się represjom wobec działaczy KOR w 1977 r. został zwolniony z pracy. Kontynuował pisanie, m.in Tygodnik Powszechnyoraz w wydawnictwie podziemnym Zapis opublikował słynną Traktat o wszachjeden z najważniejszych tekstów dziennikarstwa opozycyjnego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego Wierzbicki znalazł się wśród internowanych. Przetrzymywany był kolejno w ośrodkach internowania w Białołęce, Jaworzu i Darłówku.
Po przemianach politycznych końca lat 80. dołączył do redakcji „ Tygodnik Solidarnośćgdzie pracował od 1989 do 1991 r. To właśnie tam 10 listopada 1989 r. opublikował artykuł pt. „Rodzina, otoczenie, dwór”, w którym opisał sieci i grupy wpływów działające w kierownictwie Solidarności. Tekst stał się jedną z pierwszych oznak napięć i rozłamów, jakie wkrótce miały pojawić się w obozie postsolidarnościowym.
W 1993 roku Wierzbicki założył miesięcznik Gazeta Polskaktóry wkrótce przekształcił się w tygodnik. Kierował nim jako redaktor naczelny przez następne dwanaście lat, aż do 2005 roku.
Krytyk Wałęsy
W 1990 roku publicznie poparł Lecha Wałęsę w wyborach prezydenckich, jednak z czasem stał się jednym z jego najostrzejszych krytyków. Kierując dziennikiem Nowy Światopowiadał się za polityką rządu Jana Olszewskiego i konsekwentnie kwestionował zarówno Wałęsę, jak i partie Unia Demokratyczna i Unia Wolności.
Był zagorzałym zwolennikiem lustracji i dekomunizacji, m.in Gazeta Polska opublikował tzw. listę Macierewicza.
Kawaler Orderu Odrodzenia Polski
3 maja 2007 roku Prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie zostało przyznane „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, działalność na rzecz przemian demokratycznych oraz osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej podjętej na rzecz kraju”.
Oficjalne wręczenie nagród odbyło się tego samego dnia podczas obchodów Święta Konstytucji 3 Maja.
